*Verrassing

In een oogwenk zie ik het, snel wend ik mijn hoofd af; dit vergt volledige aandacht. Voorzichtig start ik opnieuw, rustig omhoog, bang dat het spontaan loslaat en bovenop mij zal belanden. Mijn wenkbrauwen als afdakje, mijn hoofd lichtjes schuin. Ik klem reflexmatig mijn kaken op elkaar, zet me schrap voor het ergste. Langs de muur klimt mijn blik nu steeds wat verder naar boven.

De overgang van muur naar plafond, altijd in schaduw gehuld. Dan de platte blokken netjes naast elkaar, vol gaatjes en bultjes. Geordend kwijten zij zich van hun taak: plafond zijn. Mijn hoofd verder naar achter, mijn haar kriebelt langs mijn ruggegraat. Ik weet zeker dat wat ik in een flits gezien heb, bewoog. En bewegende objecten boven je hoofd in een doorsnee wachtkamer kunnen zelden iets goeds betekenen.

De mensen om mij heen lijken allemaal verdiept in een beduimeld tijdschrift dat ze buiten deze wachtkamer nooit de
moeite waard zouden vinden. Ik overweeg ergens anders plaats te nemen om van daaruit veilig te overzien, maar iets weerhoudt me hiervan. Ondanks de vreemde gewaarwording net voor ik deze zitplek uitkoos, voel ik iets prettigs hier, iets… ik weet het niet, levends? Ongewilde visioenen van krioelende spinnen boven mijn hoofd maken dat ik niet langer meer uitstel: ik richt mijn blik nu volledig omhoog.

Mijn hersenen hebben een moment nodig om alle indrukken samen te voegen, het klopt niet. Dan dringt het tot me door, en ik vind het leuk. Met een bewonderende grijns kijk ik om me heen, zoek verstandhouding met een medemens. Maar alle ogen zijn stug op de pagina’s in hun handen gericht, ik lijk de enige die dit stukje plafond opmerkt. Nogmaals kijk ik omhoog, nu vol overgave en helemaal ontspannen. Iemand heeft hier de vrije hand in gehad, dat kan niet missen.

Enkele platen zijn verwijderd, uit het gat dat dit veroorzaakt hangen takken van een nabije boom naar binnen. Zachtjes zwiepen ze mee op het ritme van het binnenwaaiende briesje. Aan een van de takken is een meisje bevestigd, ze lijkt van papier-maché. Ze is al hoog in de boom geklommen. Laag dus, van mij uit gezien, maar zij hangt op de kop, dus haar wereld is omgedraaid. Rondom de opening is, ook weer ondersteboven, een groepje mensen geschilderd, die op het plafond
lijken te staan, opkijkend naar de durfal bovenin de boom.

"Hier wordt een mens toch vrolijk van?!" zeg ik, terwijl ik de wachtkamer rondkijk en omhoog wijs. Een vrouw met een stug grijs kapsel kijkt op uit haar tijdschrift, volgt de aangegeven richting van mijn vinger en kijkt vervolgens, met dezelfde nadenkende blik als ik zojuist, omhoog. Dan breekt toch ook op haar gezicht een lach door, en knikt ze me met twinkelende ogen toe. Ook zij zoekt nu om zich heen naar erkenning, stoot haar buurman aan en wijst omhoog. Mijn dag is goed. 

24 Reacties

dat moeten ze ook in de wachtkamer bij de tandarts doen, :) vervelend om daar te moeten wachten

(eerste reactie :D)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:11

Hahahaha, ja je bent er snel bij. ;)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:14

(En ook bij de fysiotherapeut.) Mooi opgebouwde spanning, happy ending.

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:17

ja, ik was er toevallig net toen je het plaatste :D
maar was dit echt in een wachtkamer? :)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:18

Haha Wouwter. Kijk de rest van je leven maar naar alle plafonds, misschien dat je het antwoord vindt… ;)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:22

daar heb ik ook echt zin in :P
mijn hele leven verspillen aan het zoeken naar die ene wachtkamer

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:23

Hahahaahaha. Met die instelling vind je nooit bijzondere dingen natuurlijk… :P

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:24

ik schilder gewoon zelf zoiets op mijn plafond :D

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:24

Kijk, nu ben je goed bezig. :D
Ik ga slapen. :)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:26

welterusten ;)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:36

Een nabije boom, altijd welkom in een wachtkamer. Die bij de oogarts denk ik dan wel uit de muur zodat ik hem blind kan voelen.

Geplaatst op 6 juli 2006 om 00:36
Cynthia

Wacht maar tot het een keer regent en die beduimelde tijdschriften natspatten..dan kijken ze wél op hoor…ik hoor in gedachten de mensen in de wachtkamer al morren en zeuren…hahahha..Ik hou van regen!

Geplaatst op 6 juli 2006 om 02:04

Volgens mij plaatsen ze er dan wel een koepel oid overheen Cyn. :)

Geplaatst op 6 juli 2006 om 08:17
joost

Neerdwarrelende herfstbladeren lijken me ook wel verrassend.

Geplaatst op 6 juli 2006 om 10:08

interessant fenomeen :)

dit is nog eens een gezellige wachtkamer ;)
ik zal het eens vorostellen aan mijn tandarts, die heeft zijn praktijk aan de gracht…misschien kan hij die door zijn wachtkamer laten stromen…vallen er soms mensen in (altijd leuk) en dan kan het stinken in de herfst ;)

Geplaatst op 6 juli 2006 om 10:46
search

Dit zou een nieuw fenomeen mogen wat mij betreft, en niet alleen in wachtkamers, maar in restauranst, barren, stations, woonkamers, kantoren, wc’s…….

Geplaatst op 6 juli 2006 om 21:10

Als ik naar de tandarts moet, kan ik bijna altijd meteen zitten. Heb kennelijk 1 van de weinige tandartsen die zijn planning wel goed voor elkaar heeft.

Geplaatst op 7 juli 2006 om 18:36

Hoe kwam je op het idee dat ik bij de tandarts in de wachtkamer zat? ;)

Geplaatst op 7 juli 2006 om 19:24

Geweldig om iets te zeggen op zo’n plek waar je lijkt te horen zwijgen en het helemaal niet nodig is.

Geplaatst op 7 juli 2006 om 20:01

Ik ben meestal een van de mensen met een tijdschrift…
En ik moet je bekennen dat ik vaak nog lang niet van het tijdschrift wil worden losgerukt als ik het bekende: “meneer Yo!” hoor.

Geplaatst op 7 juli 2006 om 20:56

(Mijn fysiotherapeut heeft de National Geopgraphic, ik hoop altijd dat hij veel vertraging heeft zodat ik langer kan lezen. :))

Geplaatst op 7 juli 2006 om 21:01

Hé Yo! Zit je zeker in de Story en de Privé?!

Geplaatst op 7 juli 2006 om 21:51

Hahaha, niet lezen! Omhoog kijken!

(Nee, ik wil nu geen Sammy in de volgende reactie zien verschijnen… :P)

Geplaatst op 7 juli 2006 om 22:43
search

Ik herken dat wel epi, dat heb ik bij de dokter ook altijd, dat is de bladen die daar liggen met artikelen wel boeiend vind, maar nee hoor….Mw. Search komt u maar!

En als je dan bij die fucking tandarts zit waar alleen idd de prive en de story ligt, na een half uur ben ik daar wel mee klaar!

Geplaatst op 8 juli 2006 om 12:34