*Dag

Plotsklaps remt de trein af, van hoge snelheid in zo kort mogelijke tijd naar stilstaan. In de coupé buigt iedereen tegelijk naar voren, precies even snel, even krachtig, even lang; als er een theater omheen zat zou iedereen lachen om het absurde effect dat dit geeft. Nu kijkt iedereen verbaasd naar de deur vooraan in de ruimte, vervolgens naar elkaar, om de blik uiteindelijk naar buiten te richten. Daar is uiteraard niets dan weide en bomen te zien. We wachten op een mededeling vanuit de speakers, trekken ondertussen onze wenkbrauwen op naar elkaar en leggen onze tassen, boeken en andere verschoven spullen terug op hun plek.

Nu het monotone geluid van de trein in werking afwezig is, is de stilte tastbaar. Een kuchje wordt een klap tegen de ruit, verzitten gaan een mes dat door de bekleding snijdt en de wegtikkende seconden duikelen door het gangpad. Het besef totale vreemden voor elkaar te zijn prikt op onze huid terwijl we allemaal hetzelfde denken: "wanneer rijden we verder, en waarom staan we stil?" Een enkeling heft zijn hoofd naar de ingebouwde luidsprekers, hopende dat dit tot resultaat zal hebben dat we uitleg krijgen. Maar niets is minder waar, het blijft doodstil. De onrust begint te groeien, gevoed door ongeduld en nieuwsgierigheid. Ik sta op, wetende dat ik hiermee alle ogen op me zal richten.

Ik stap het gangpad in, kijk ondertussen om me heen naar de anderen. Rustig loop ik naar de schuifdeur, beheerst duw ik de hendel achterover. Een schuivend geluid maakt ruimte voor mijn voetstappen, ik loop langzaam naar de volgende coupé. Achter me sluit de deur mij af van de ogen die in mijn rug brandden. Zo doorkruis ik de trein, deur na deur achter me dicht schuivend, voetstap voor voetstap richting machinist lopend. Terwijl ik de laatste coupé bewandel zie ik dat de deur naar het besturingspaneel open staat.

Van daaruit hoor ik flarden van scheldwoorden komen, vermengd met de typische geluiden van een boos lichaam, manoeuvrerend in een kleine ruimte. Ik stap stil de drempel over en bekijk het tafereel. In het benauwde hokje een man, gedrongen, rood aangelopen van het schreeuwen. Door de enorme voorruit zie ik de conducteur, druk bewegend en schreeuwend terwijl hij zich verwijdert van de trein. Hij loopt al flink wat meters verderop, maar het is duidelijk te zien dat hij woest is. De machinist beperkt zijn vocabulaire momenteel tot één zin: "Ga van die rails af, eikel!" Steeds kwader, steeds harder.

Geen idee waarom dit begonnen is, maar de situatie komt absurd op me over. Ik schiet dan ook in de lach, me bewust van mijn tot nu toe onopgemerkte aanwezigheid. Met een ruk draait de machinist zich om, even zie ik een betrapte blik in zijn ogen. Dan vervalt hij weer in zijn boosheid, en  brult nogmaals zijn, vanuit de grond van zijn hart gemeende, opmerking richting conducteur. "Hij lijkt je helemaal niet meer horen." meld ik hem. Dat blijkt hem nog bozer te maken. Een moment overweeg ik de trein te verlaten om te gaan bemiddelen in deze ruzie, maar die gedachte verliest het al snel van de stemming waarin ik verkeer.

Ik ga achter de machinist staan en leg mijn handen op zijn schouders. Hij valt stil, laat zich in zijn stoel zakken. Ik vraag hem of er een mogelijkheid is dat de conducteur ofwel terugkomt, ofwel van het spoor zal gaan. Hij gromt iets, ik vat dit als een ‘nee’ op. Ik buig mijn rug, mijn hoofd richting het zijne, tot mijn mond vlakbij zijn oor is. Mijn haren vallen over zijn schouders, ik adem rustig in en uit. Hij kijkt een moment zijdelings naar me, richt zijn ogen dan weer op de conducteur. Zijn handen ballen tot vuisten in zijn schoot, ik laat mijn tong langs mijn lippen glijden terwijl ik de situatie inschat.

De conducteur verdwijnt nu bijna de tunnel in, die voor ons ligt. Ik kan het omkrullen van mijn mondhoeken niet onderdrukken wanneer ik mijn hoofd richting zijn oor draai en zacht maar zelfverzekerd begin te fluisteren. Mijn handen glijden ondertussen van zijn schouders, over zijn armen, richting zijn handen. Ik dirigeer ze naar het paneel voor hem, hij laat het toe. Terwijl ik blijf praten start hij het gele gevaarte alweer. Langzaam komen we op gang, al snel winnen we snelheid. Het lawaai om ons heen versterkt de roes, hij ademt zwaar terwijl ik met mijn lippen tegen zijn oor onverstoorbaar door praat. We naderen de tunnel nu snel, ik voel het bloed door mijn lichaam razen.

De neus van de trein vliegt het donker in, boven ons nu niets dan steen, voor ons de rails en het licht aan de andere kant van de tunnel. In het midden het silhouet van de conducteur, zijn lichaam eerst als aan de grond genageld, dan draait hij zich om en begint te rennen. Zijn armen maaien door de bedompte lucht, hij struikelt bijna over zijn benen. Maar de tunnel is net lang genoeg, en onze trein net snel genoeg. Ik kijk strak voor me uit terwijl we op hem af stormen, steeds dichterbij, steeds groter en duidelijker zijn omtrekken. Mijn nagels in de armen van de machinist, mijn stemgeluid als opzwepend gebed.

Het laatste dat ik van de conducteur zie voordat we het licht weer in rijden is de reflectie in zijn opengesperde ogen, steeds omkijkend terwijl hij rent voor zijn leven. Vergeefs; met één klap in het donker razen we op het weidelandschap af, de rails uitgestrekt voor ons. Alleen de rode strepen onderaan het raam verraden wat er in de tunnel is gebeurd. Ik ontspan mijn handen terwijl we voortrazen, mijn lippen rusten in de nek van de machinist terwijl we uitademen. Ik draai mijn hoofd en kijk hem aan, onze ogen zoeken elkaar. "Ik heb zo’n hekel aan vertraging!" vertrouw ik hem toe. Op hetzelfde moment barsten we in lachen uit.

37 Reacties

He getsie, lugubertjes hoor …;-S

Geplaatst op 3 juli 2006 om 16:31

Aansteller. :P ;)

Geplaatst op 3 juli 2006 om 17:03

Goed zo, dat zal ze leren bij de NS!
Je had me even op het verkeerde been gezet; ik nam aan dat je in een trein zat die wegens de hitte met een kromgetrokken rails te maken had. Maar de hitte had voor een fikse ruzie gezorgd die je uiterst kalm beslecht.

Geplaatst op 3 juli 2006 om 17:09

Precies, paniek is nergens voor nodig. ;)

Geplaatst op 3 juli 2006 om 17:16

Tjeezes…die mannen doen ook werkelijk alles zodra je maar met je lippen in de buurt komt van hun oren…WATJES!

Geplaatst op 3 juli 2006 om 19:53
twin

machtig prachtig. heerlijk wat je met fantasie kan doen.
zal ik nu mijn verhaaltje vertellen :P

Geplaatst op 3 juli 2006 om 21:57

Hahahaha, Twin. :P

Geplaatst op 3 juli 2006 om 23:05

Hahaha Ja carool zeker machinisten hahaha
Dat zijn eigenlijk gewoon weg luie bouwvakkers, die de hele dag op hun krent zitten..(laat sonic het maar niet lezen)…En vanuit hun kleine ruimte voorop de bok,met hun iets te dikke bierbuikjes het lekkers van de zomersgeklede dames af zitten te kijken…luid joelend en fluitend, niet eens schaamend voor hun vrouwlijke collega’s…

Geplaatst op 3 juli 2006 om 23:50
Cynthia

Heerlijk verhaal! kan mij niet bloederig & luguber genoeg zijn…gna gna gna

Kom maar op Twin, met dat verhaal van je!

Geplaatst op 4 juli 2006 om 02:01

van Vestdijk schreven ze ooit dat hij (vestdijk dus) sneller schreef dan God kon lezen…
dat geld voor jou ook Wenz :)…
,tenminste, ik moest de vorige nog lezen om weer bij te komen, en er staat alweer een nieuw mooi werkje. (niet dat ik me wil vergelijken met god overigens…al kun je natuurlijk filosoferen dat je het middelpunt punt in je eigen universum)

p.s.
leuk om je eens in het echt te zien :)

Geplaatst op 4 juli 2006 om 13:30

Nou, dan weten we nu wat er mis ging bij die metro in Spanje… ;)

Geplaatst op 4 juli 2006 om 14:25
Sonja

en geef nou toe.. af en toe kan je sommige mensen i.d.d. bestwel eens wat aan doen. (verander de conducteur in een kassiére van de AH of Bijenkorf, en het had zo in mijn hoofd kunnen afspelen.) ;-)

Geplaatst op 4 juli 2006 om 16:11

Gobboe: hoe punt je het middelpunt? ;)
En ja, wel leuk om een 3D-versie van de loggers in je hoofd te hebben hè? :D
Don: sssttt. ;)
Sonja: ik wist wel dat ik niet de enige was! :P

Geplaatst op 4 juli 2006 om 20:31

even voor alle duidelijkheid….dit gaat over sex toch?

Geplaatst op 4 juli 2006 om 21:17
Sonic

Geweldig fantasie verhaal, vooral het eerste stuk is een situatie die je zo zou kunnen aantreffen op een trein. En dan loopt het mooi over naar jou moedige stijd om de trein weer optijd te krijgen. Maar don’t try this on the train please.

En kippie ik ben geen bouwvakker! Maar 5 sterren machinist, en ja ik kijk graag naar mooie vrouwen maar wat ik denk is voor mijzelf. En als ze op vertrek tijd nog op het perron staan helaas pech de volgende trein komt zo, want ook ik heb een hekel aan vertraging.

Geplaatst op 4 juli 2006 om 21:26

Search: nee. :D

Geplaatst op 4 juli 2006 om 21:49

punt = bent

maar ik vind de zin wel leuk zo eigenlijk :)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 14:15

overigens, weer even over het verhaal:
uit het leven van een NS conducteur/machinist? ;)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 14:17
search

Volgens mij wel! Je liegt! Gaat wel over sex!

Geplaatst op 5 juli 2006 om 19:37

Hahahaha Search! Nee, er zit wellicht wat seksuele spanning in, maar het gaat gewoon om het voorkomen van vertraging, op een drastische manier. ;)
Gobboe: hahahaha, het klinkt zo ook leuker!

Geplaatst op 5 juli 2006 om 20:32

Nee, ik lees er ook niets sexueels in, tenzij je de kleine dood en andere vergelijkingen tussen sex en dood erbij wilt halen. :)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 20:38

Hahahahaa. Search denkt te ver na lately, of is zelf iets teveel met seks bezig op haar log en projecteert die neiging op anderen. ;) :P

Geplaatst op 5 juli 2006 om 20:47

Mijn oom was jarenlang bedrijfsarts bij de NS. Kreeg iedere week wel weer een overspannen machinist op zijn spreekuur die weer met zijn ruitenwissers het bloed van zijn trein had moeten wissen om zo min mogelijk vertraging te veroorzaken…

Ik vind deze machinist dan ook -behoudens enige stemverheffing- erg cool, calm, collected! Het kan haast niet anders, dan dat zij daar de oorzaak van bent, Wenz!

Geplaatst op 5 juli 2006 om 20:49

Mooie verspreking! :D

Geplaatst op 5 juli 2006 om 20:58

Toch heeft Search wel een punt: een trein die een tunnel in gaat, dat is toch een overbekend Freudiaans symbool? ;)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:07

hahaha, oh mijn god :D satanische log :’)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:08

Epi, je bent gefrustreerd. ;)
Wouwter, je bent een mietje. ;)

:P

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:09

Gefrustreerd? Moi? Ik ken mijn klassieken!;)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:11

Zwijg! Jij bent de reïncarnatie van Freud onderhand. :P

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:16

een mietje? ik? :P

soms verdienen ze het wel hoor ;)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:20

That’s more like it! :P

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:22

ach, ik ga zelden met treinen, vorig jaar miste ik er zelfs een omdat ik niet wist dat ik de deur zelf moest openen door op het knopje te drukken :’(

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:24

Hahahahahaha. Lekker grote wereld heb jij dan… :D Of heb je een privé-chauffeur? :P

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:25

nee, mijn wereld is heel klein ;)
(het is trouwens wel grappig steeds zo heen en weer tussen die logs voor de reacties =þ )

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:26

Hahahaha, ja zo kom je nog eens ergens hè! :P

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:28

ja, zónder treinen :)

Geplaatst op 5 juli 2006 om 23:29
factor x

Dit lezende doet me denken aan Teun die op zo,n wijze tijdens zijn werkzaamheden aan de Duitse bundesbahn is verongelukt.
Laten we maar hopen dat er niet zo,n geile conducteur door een bloeddorstige meid is verleidt..
Voor de meeste machinisten is het behoorlijk traumatisch,en voor de nabestaanden ook..

Spannend hoor..

Geplaatst op 6 juli 2006 om 12:04