Ik zie ze wel. De hele dag. Het is gek om hier zo te staan, zo pontificaal midden in de kamer, en dat toch niemand me echt opmerkt, tenminste niet tot na het avondeten. Ik zie alles. Alle vreemde gewoonten, intimiteiten, rariteiten, explosieve woede, hartverscheurend verdriet, dat stiekeme dansje, noem maar op. Dat is nog [...]
Geplaatst door Wenz
op 1 september 2010 – om 19:06
|
in Fictie
|
De vrouw zat tegen de boom in de late middagzon. De man rustte zijn hoofd op haar benen. Gras tussen de vingers. Achter het hek liepen mensen van eeuwen geleden. Terwijl zij het vuur uitvonden, herdefinieerden de vrouw en de man zachtjes de liefde. Ogen toegeknepen tegen de zon, lome glimlach in het hart. Aan [...]
Geplaatst door Wenz
op 5 augustus 2010 – om 12:46
|
in Fictie
|
Langzaam loopt hij door de hal van het station, alsof er geen mensen bestaan die haast hebben, geen mensen bestaan die zuchtend om hem heen slalommen. Hij lijkt zich niet bewust van zijn omgeving, enkel een doel voor zijn geestesoog te hebben, dáár moet hij komen, en deze route heeft hij al ontelbaar keren gelopen, [...]
Geplaatst door Wenz
op 5 juli 2010 – om 19:38
|
in Fictie
|
Ze stapte kippig achter hem aan, zijn tempo net iets te snel voor haar. “Maar ga je er nu wat aan doen of niet?” In haar woorden begon gehijg door te klinken maar ze bleef naast hem stappen alsof ze iedere dag snelwandelde. “Ik bedoel, het is mijn zaak natuurlijk niet, maar ik zou het [...]
Geplaatst door Wenz
op 4 juni 2010 – om 14:09
|
in Fictie
|
Ik kreeg de uitdagende opdracht een fictief leven te verzinnen, grenzeloos – alles kan, alles mag. Hoe zou je je dagen vullen? Als wolkenmeter? Als ijssmakentester? Bomenfluisteraar? Wandelende warmtebron, teennagelweger, als ontdekker van IQ-verhogende dagcreme?
Mijn versie staat hieronder, maar ik ben minstens zo benieuwd naar uw versie!
—
Officieel was het haar dagelijkse training, maar zij [...]
Geplaatst door Wenz
op 4 mei 2010 – om 23:08
|
in Fictie
|
“Deze mandjes winnen de schoonheidsprijs ook niet echt he? In de supermarkt hier verderop, dáár hebben ze pas goede mandjes, en nieuw hè, spiksplinternieuw, helemaal van kunststof, en lichtgewicht, ongelofelijk. Deze zijn al helemaal verroest. En zwaar.” De vrouw naast hem glimlachte, zei dat ze niet zo’n mandjeskenner was, en liep het gangpad in. Hij [...]
Geplaatst door Wenz
op 10 maart 2010 – om 16:10
|
in Fictie
|
Ze staat voor de kapstok. Nee, daar staat ze nog niet, ze zit nog op haar stoel, achter haar computer. Maar in gedachten staat ze er al, te kiezen welke jas ze aan zal doen. Ze weet precies wat er hangt, al haar shawls en vesten en jassen, en zelfs welke bovenop hangen en welke [...]
Geplaatst door Wenz
op 8 februari 2010 – om 20:50
|
in Fictie
|
De lichten waren uit in de kleine woonkamer. De houten salontafel, zijn uitgezakte fauteuil, ooit bordeaux rood maar nu een onbestemd donker, de kleine cd-kast aan de linkerwand, de grote logge kast, een erfstuk, aan de rechterkant. Hij kon zijn spullen dromen in de ruimte. Nooit botste hij tegen hoeken of poten, feilloos wist hij [...]
Geplaatst door Wenz
op 19 november 2009 – om 9:28
|
in Fictie
|
Hier in huis woont zo’n exemplaar Man dat iedere baby prachtig vindt, bij iedere kleuter vertederd glimlacht en met alle kletsgrage kinderen in gesprek gaat. Daarnaast woont er hier dus zo’n Vrouw, afkomstig uit een speciale uitgave, ik zou nog net niet collectors item roepen, maar u begrijpt het idee. Deze vrouw staat dus wat [...]
‘Misschien kun je beter even je mond houden,’ opperde ze bits, ‘je zegt toch niets nieuws.’
‘Misschien kun jij beter eens beginnen te praten dan,’ siste hij daarop, ‘aangezien je klaarblijkelijk het een en ander bent vergeten te melden de afgelopen tijd…’
Ze schrok. Waar had hij het over? Hij kon toch niet weten…? Ze fronste en [...]
Geplaatst door Wenz
op 6 oktober 2009 – om 17:38
|
in Fictie
|
Ze vreesde soms voor haar touw. Niet zozeer omdat het zo kort was, wel omdat die slijtplekken zo broos leken. Ze had er nooit zo op gelet, maar de laatste tijd hield ze een oogje in het zeil, je wist maar nooit namelijk. Soms zag ze de touwen van anderen. Ze had verbaasd gekeken naar [...]
Geplaatst door Wenz
op 21 september 2009 – om 9:09
|
in Fictie
|
Hij was zo iemand die rond de middag de macaroni van de dag daarvoor koud opat, als het even kon recht uit de plastic bak waarin zij het de avond ervoor had gestopt. Hij was zo iemand die spontaan een hoge, schorre kreet slaakte wanneer hij enthousiast was, hoe vaak hij ook probeerde erop te [...]
Geplaatst door Wenz
op 10 september 2009 – om 14:12
|
in Fictie
|
Ze liep naar haar min of meer vaste plekje op het strand. Nadat ze zich geïnstalleerd had, keek ze richting boulevard. Ja zie, daar was hij weer. De derde dag op rij. Zijn zwarte verrekijker wederom deze richting op gedraaid. De eerste dagen had ze nog getwijfeld, maar nu was het haar duidelijk. Ze vond [...]
Geplaatst door Wenz
op 1 augustus 2009 – om 13:28
|
in Fictie
|
Ze stapt de trein in, gedreven door de mensenmassa voor en achter haar. Op het tempo van haar voorgangers schuifelt ze de glazen tussendeur door. Daar vooraan, een enkele stoel, nog leeg. Nog drie mensen voor haar, horen ze bij elkaar? Ze lopen allen langs de eenzame stoel, op zoek naar tweezitters of meer. ‘Mooi’, [...]
Hoe lang bent u nu al niet meer buiten de vier muren van deze kamer geweest?
Nou dat is een goede vraag. Ik zou zeggen, ik zou zeggen een week of zestien. Misschien meer. Misschien minder, maar het voelt als zestien weken precies. In die tijd ben ik natuurlijk wel buiten geweest, maar niet lichamelijk. Niet [...]
Geplaatst door Wenz
op 24 juni 2009 – om 11:45
|
in Fictie
|
David wilde koste wat het kost nog naar de Mediamarkt. Ze had eerst moeilijk willen doen, maar was toch maar gewoon meegegaan zonder verder gezeur. Ze waren ten slotte al de hele ochtend bij haar ouders geweest, en nu ze toch hier waren konden ze eigenlijk net zo goed gebruik maken van de situatie. Het [...]
Geplaatst door Wenz
op 7 mei 2009 – om 11:00
|
in Fictie
|
Een ietwat gezette man met een koffertje en paraplu. Hij stapt de bus in voor mij, en ik struikel de eerste trede op, bijna tegen zijn brede rug aan. Een enkele hand raakt zijn schouder, ik excuseer en hij glimlacht.
Een kinderwagen, daarachter een jonge moeder. Ze heeft een paarse joggingbroek aan tot net over de [...]
Geplaatst door Wenz
op 25 april 2009 – om 13:20
|
in Fictie
|
Als ik het goed begrijp, is dit dus de plek waar het allemaal gebeurt?
Inderdaad ja, hier op deze zelfde stoel, aan deze zelfde tafel. Op de hoek van de tafel, recht onder die spiegel, staat mijn scherm. En hier ligt de drijvende kracht achter het geheel natuurlijk: mijn muis!
Laten we bij het begin beginnen: wanneer [...]
Ik kijk naar de punten van mijn schoenen, ze piepen zo leuk onder mijn broekspijpen vandaan. Voor ik ze aan kon trekken moest ik ze eerst stevig afstoffen, niet alleen omdat ik ze maanden niet gedragen had, maar vooral omdat er verbouwingen in huis waren geweest, die overal een dikke laag stof en zand op [...]
Geplaatst door Wenz
op 3 april 2009 – om 13:15
|
in Fictie
|
‘Als je in bed ligt, en je om wil draaien, draai je altijd op je rug en dan door naar de andere kant. Je draait nooit via je buik om. Dat zal wel zo zijn omdat je op die manier je hoofd niet in je kussen hoeft te begraven, en je armen niet klem komen [...]
Geplaatst door Wenz
op 30 maart 2009 – om 14:32
|
in Fictie
|
