Fictie

*Gespiegelde overpeinzing in wit en zwart

Hoe ze al weken. En hoe ze daar naar uitkeken. Hoe hij zijn vinger, weifelend. Haar trillende lippen, zijn hals. Hoe ze dan. In volledige stilte. Hoe de kamer zich vulde, traag, met zacht. Met blikken – gedurfd broos. Hoe ze elkaar naderden, omcirkelden, langzaam indamden tot intiem een werkwoord was. Hoe ze elkaar omsloten, [...]

*Ledig

Hij weet het niet meer. Ik zie het. Hij verbergt het, maar te zichtbaar – iets met z’n blik, en gemeenplaatsen. Verbazing, van beider kant. Dat er iets niet in hem is opgeslagen, dat glashelder in mij verankerd ligt. En dan de beslissing wat daarvan te vinden. Nee, óf daar iets van te vinden. Maar [...]

*Sneu

Het blauw was blauw, de grijze vloer was wit. Opgedroogde sneeuwtroep van een hele dag. Het was laat en een beetje eenzaam. Mijn blik dwaalde naar het zwart achter de ramen. Soms een voorbijflitsend geel. Luidrucht in het gangpad, vier dames die vastbesloten waren de g van gezellig met een hoofdletter te doen vannacht. Daar [...]

*Ingewikkeld

Heel zachtjes wordt er aan haar gepeuterd. Van verre. Het lijkt alsof ze het niet voelt, maar ze ligt niet meer comfortabel, en die onrust. Ze zucht, spant haar spieren en ontspant ze weer. Duwt met een voet tegen haar ziel, kijkt of er beweging in komt. Het plakt. Misschien, denk ze, moet ik het [...]

*Koprol

Ze stapt in een trein. Groen. Alles is groen. De wanden groen, de ruiten groen getint, de bekleding van de stoelen: groen. Hier en daar een krantje, een tas, allemaal groen. De gladde vloer onder haar voeten is even groen. De schuifdeuren, de tafeltjes, de prullenbakken. Groen groen groen. Vooraan zit een koppel, al op [...]

*Boezempeil

Ze had echt enorme borsten. Verpakt in een hemelsblauw decolleté, zo diep als de Atlantische Oceaan. Zo’n boezem die nergens begint en vooral nergens eindigt. Onder die voorgevel een stevige buik, die bij iedere ademteug de borsten omhoog duwde. Blonde haren omlijstten een rond rozig gezicht, haar armen en benen compact – breed zonder dik [...]

*Tol

Alsof ze wist wat ze deed. Alsof ze niet anders zou willen. Berekenend, zei iemand, ergens, ooit, in een donkere kroeg. Tegen haar helderblauwe ogen. Omdat ik niet beter weet, fluisterde zij, tegen de blossen op haar wang. Alsof ik hier ooit voor gekozen heb. Ze liep tegen de muren op. Dat heb je wel, [...]

*Reddeloos

“Dazeggeze allemáál! Whahahaaahaaa!” Zijn stem galmde door de bar. De drie vroege gasten die er – behalve henzelf – zaten, keken op met een blik die het midden hield tussen meewarig en geïrriteerd. “Kom nou maar gewoon, Jos. Het is tijd om te gaan koken.” Hij draaide zijn bovenlijf van haar weg, joelde nog wat [...]

*Dertig tegen één

Ons huis stond te koop. Terwijl ik ‘s middags even ging slapen, waren er ruim dertig man naar binnen gekomen door de deur open te breken. Ik ontwaakte van alle lawaai, en hoorde iedereen langs de slaapkamerdeur lopen. Ik schrok me wild. Snel trok ik wat kleren aan en verzamelde al mijn moed om de [...]

*Hypostase

Misschien, zegt ze, misschien stelt het niets voor. Misschien, denkt ze, misschien is het wel de angst. Die laat haar per slot van rekening van alles doen. Niet doen, vooral. Of misschien, denkt ze dan, misschien is het wel verlangen. Want wat je ook hebt in dit leven, het willen rust nooit. Iets dat net [...]